វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បណ្ដាំ
ន. [បន់-ដាំ]
ពាក្យ ឬសេចក្ដីដែលផ្ដាំ :
ពាក្យ ឬសេចក្ដីដែលផ្ដាំ :
ពាក្យ ឬសេចក្ដីដែលផ្ដាំ :
“បណ្ដាំព្រះពុទ្ធ, បណ្ដាំអ្នកប្រាជ្ញ, បណ្ដាំមាតាបិតា, បណ្ដាំគ្រូ; មានបណ្ដាំពីបងខ្ញុំមកថា ឪពុកខ្ញុំឈឺធ្ងន់ណាស់ ឱ្យខ្ញុំទៅជាប្រញាប់។”