វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បណ្ដូលពេជ្រ
ន. [បន់-ដូល-ពេច]
ឈ្មោះវល្លិមួយប្រភេទ ដើមមានពកៗពណ៌បៃតងឬក្រមៅ មានរសជាតិល្វីង ច្រើនប្រើជាថ្នាំកែរោគ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះវល្លិមួយប្រភេទ ដើមមានពកៗពណ៌បៃតងឬក្រមៅ មានរសជាតិល្វីង ច្រើនប្រើជាថ្នាំកែរោគ :
ឧទាហរណ៍
“បណ្ដូលពេជ្រត្រាំស្រា, ដំណាប់បណ្ដូលពេជ្រ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់