វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បណ្ណធនាគារ
ន. [ប័ន-ធ-នា-គា] ឬ [បាន់-ធៈ-នា-គា]
ឧបករណ៍ទូទាត់មួយប្រភេទ ដែលធនាគារពាណិជ្ជចេញឱ្យអតិថិជន ដើម្បីឱ្យអ្នកកាន់បណ្ណនោះអាចដកប្រាក់ក្នុងចំនួនជាក់លាក់មួយពីគណនីរបស់ធនាគារនោះ ដែលមាននៅធនាគារអន្តរការីឬធនាគារផ្សេងនៅឯក្រៅប្រទេស។ ជាទូទៅ បណ្ណធនាគារត្រូវបានគេប្រើជាឧបករណ៍សុវត្ថិភាពមួយដើម្បីទូទាត់ប្រាក់នៅក្រៅប្រទេស។
