វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បណ្ណាការ
ន. [ប័ន-ណា-កា] ឬ [ប៉័ន-ណា-កា]
ជំនូន, ភ័ស្តុភារ, តង្វាយ; ច្រើននិយាយក្លាយជា បណ្ដាការ (គួរប្រើ បណ្ណាការ វិញទើបត្រឹមត្រង់តាមប្រភពនៃពាក្យ)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ជំនូន, ភ័ស្តុភារ, តង្វាយ; ច្រើននិយាយក្លាយជា បណ្ដាការ (គួរប្រើ បណ្ណាការ វិញទើបត្រឹមត្រង់តាមប្រភពនៃពាក្យ)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់