វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បន្តោង
កិ., គុ.កិ. [បន់-តោង]
ធ្វើឱ្យមានអាការៈតែងតោង; ដាក់ឱ្យតោង :
ធ្វើឱ្យមានអាការៈតែងតោង; ដាក់ឱ្យតោង :
ធ្វើឱ្យមានអាការៈតែងតោង; ដាក់ឱ្យតោង :
“បន្តោងកំណាត់ឈើ; ចងបន្តោង។”
ឈ្មោះគ្រឿងអលង្ការមួយបែបសម្រាប់ស្ត្រី :
“បន្តោងមាសដាំពេជ្រ។”
(អ្នកខ្លះហៅ បន្តោក)។