វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បន្ថុច
កិ. [បន់-ថុច]
ធ្វើឱ្យទច់ ដោយស្រែកថា ថុច! ឬដោយគំហក, សង្ឃកឱ្យភ្ញាក់, ឱ្យស្លន់ :
ធ្វើឱ្យទច់ ដោយស្រែកថា ថុច! ឬដោយគំហក, សង្ឃកឱ្យភ្ញាក់, ឱ្យស្លន់ :
ធ្វើឱ្យទច់ ដោយស្រែកថា ថុច! ឬដោយគំហក, សង្ឃកឱ្យភ្ញាក់, ឱ្យស្លន់ :
“បន្ថុចថាថុចអៈ!”