វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បន្ទាយ
ន. [បន់-ទាយ]
ដីលើកខ្ពស់ ឬកំពែងមាំមួនព័ទ្ធជុំវិញ ជារបាំងរារាំងការពារសឹកសត្រូវដែលជាទ័ពជាខ្មាំង។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដីលើកខ្ពស់ ឬកំពែងមាំមួនព័ទ្ធជុំវិញ ជារបាំងរារាំងការពារសឹកសត្រូវដែលជាទ័ពជាខ្មាំង។
ឧទាហរណ៍
“”
២
បន្ទាយឬទីតាំងបោះទ័ព។
ឧទាហរណ៍
“”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់