វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បន្ទុះ
ន. [បន់-ទុះ]
ការផ្ទុះ :
ការផ្ទុះ :
ការផ្ទុះ :
“បន្ទុះភ្នំភ្លើងផ្ដាច់ជីវិតមនុស្សជាច្រើននាក់។”
ការផ្ទុះចេញឧស្ម័ន ផេះ ផ្សែង និងកម្អែលភ្នំភ្លើងទៅក្នុងអាកាស ទៅលើដី បាតសមុទ្រដោយសារកម្លាំងក្នុងជម្រៅផែនដីដែលទម្លុះស្រទាប់ដី បាតសមុទ្រ។
“”
កន្ទួលនៅលើស្បែកពណ៌ក្រហមជួនកាលមានសណ្ឋានជាផ្លាក ជួនកាលមានសណ្ឋានជាពងទឹក :
“ជំងឺកញ្ជ្រឹលបង្កឱ្យមានបន្ទុះស្បែកពណ៌ក្រហមស្ទើរពាសពេញសព៌ាង្គកាយ។”