វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បន្ទើរ
កិ. [បន់-ទើ]
ធ្វើឱ្យទើរ, ឱ្យអ្នកដទៃយកទៅទើរ, ដាក់លើធ្នើរ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ធ្វើឱ្យទើរ, ឱ្យអ្នកដទៃយកទៅទើរ, ដាក់លើធ្នើរ :
ឧទាហរណ៍
“បន្ទើរខោអាវលើធាងដូង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ធ្វើឱ្យទើរ, ឱ្យអ្នកដទៃយកទៅទើរ, ដាក់លើធ្នើរ :
ធ្វើឱ្យទើរ, ឱ្យអ្នកដទៃយកទៅទើរ, ដាក់លើធ្នើរ :
“បន្ទើរខោអាវលើធាងដូង។”