វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បន្ទោស
កិ. [បន់-ទោស]
ស្ដីឱ្យដោយគ្រាន់តែប្រាប់ទោសកំហុសឥតមានជេរវាយឬធ្វើទោសអ្វី :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ស្ដីឱ្យដោយគ្រាន់តែប្រាប់ទោសកំហុសឥតមានជេរវាយឬធ្វើទោសអ្វី :
ឧទាហរណ៍
“ម្ដាយបន្ទោសកូន។”
២
បន្ទោសខ្លាំងផ្ទួនៗ ទាល់តែទម្លាក់មុខជ្រុប។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់