វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បន្ទោះប្រហុក
ន. [បន់-ទោះ-ប្រ-ហុក]
ឈ្មោះសម្លម្ជូរមួយប្រភេទ ស្លបង់តែប្រហុកនិងអំបិលសុទ្ធសាធ, សម្រាប់ប្រើតាមការទ័លមួយដងមួយកាល។
ឈ្មោះសម្លម្ជូរមួយប្រភេទ ស្លបង់តែប្រហុកនិងអំបិលសុទ្ធសាធ, សម្រាប់ប្រើតាមការទ័លមួយដងមួយកាល។
ឈ្មោះសម្លម្ជូរមួយប្រភេទ ស្លបង់តែប្រហុកនិងអំបិលសុទ្ធសាធ, សម្រាប់ប្រើតាមការទ័លមួយដងមួយកាល។
“”