បន្លា

(ពុទ្ធភាសិតថា កណ្ដកេន កណ្ដកុទ្ធរណំ "ជោះបន្លាដោយបន្លា" ខ្មែរបុរាណបានយកពុទ្ធភាសិតនេះជាគោលមកចងក្រងជាភាសិតថា បន្លាមុតយកបន្លាជោះ, សេះដាច់ជិះសេះតាម អត្ថន័យរបស់ភាសិតនេះ មានដើមថា "ចិត្តជាប់ជំពាក់នឹងរូបថាល្អស្អាត, ត្រូវយកការរំពឹងពិចារណាឱ្យឃើញតាមការណ៍ពិតថា រូបជាបដិកូលមិនល្អមិនស្អាតទៅវិញ ព្រោះសុទ្ធសឹងតែជាគ្រឿងឆ្អេះឆ្អាបស្អុយពេញទាំងខ្លួន"; ជនជាតិបរទេសណាគ្របសង្កត់ដោយមុខរបរជំនួញក្នុងប្រទេសណា, ជនក្នុងប្រទេសនោះត្រូវខំប្រឹងរៀនអក្សរនិងភាសានៃជនបរទេសនោះឱ្យចេះស្ទាត់ជំនាញ ទាំងត្រូវរៀនពិធីធ្វើជំនួញឱ្យចេះស្ទាត់ជំនាញ ផងដែរ ..., យ៉ាងនេះឯងហៅថា បន្លាមុតយកបន្លាជោះ, សេះដាច់ជិះសេះតាម)។