វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បបុស
ឈ្មោះស្មៅខ្ពស់ៗ ដើមរឹងមានប្រហោង, ពួកអំពៅព្រៃ, ច្រើនដុះនៅមាត់ទឹកឬនៅទីដែលមានដីសើម។
ឈ្មោះស្មៅខ្ពស់ៗ ដើមរឹងមានប្រហោង, ពួកអំពៅព្រៃ, ច្រើនដុះនៅមាត់ទឹកឬនៅទីដែលមានដីសើម។
ឈ្មោះស្មៅខ្ពស់ៗ ដើមរឹងមានប្រហោង, ពួកអំពៅព្រៃ, ច្រើនដុះនៅមាត់ទឹកឬនៅទីដែលមានដីសើម។
“”
ឈ្មោះប៉ីមួយបែប មានបបុសជាអណ្ដាត (ស. អ.ថ. ពីអ "ប៉ីបបុស") អ្នកភ្លេងខ្មែរច្រើនហៅ ប៉ីអ ដែរ។
“”
(ម.ព. ប៉ី{¥¥}២{££} ផង)។