វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បម្រើ
កិ. [បំ-រ៉ើ]
ធ្វើការតាមពាក្យដែលគេប្រើ, ចាត់ចែងអ្វីៗដែលគេត្រូវប្រើ :
ធ្វើការតាមពាក្យដែលគេប្រើ, ចាត់ចែងអ្វីៗដែលគេត្រូវប្រើ :
ធ្វើការតាមពាក្យដែលគេប្រើ, ចាត់ចែងអ្វីៗដែលគេត្រូវប្រើ :
“បម្រើមាតាបិតា, បម្រើភ្ញៀវ។”
ដែលសម្រាប់ប្រើ :
“គោបម្រើ។”
អ្នកដែលគេប្រើ, អ្នកទទួលភារកិច្ចតាមបង្គាប់អ្នកប្រើ :
“បានចាត់បម្រើឱ្យទៅហើយ; មានបម្រើរបស់ក្រសួង ... មកប្រាប់ថា ...។”
ធ្វើការ, បំពេញការងារនៅកន្លែងណាមួយ។
“”
(ព.ប្រ.) ដុតភ្លើងឱ្យឆេះហើយថែទាំភ្លើង។
“”
ធ្វើការជូនរាជការឬទទួលឋានន្តរជាមន្ត្រីកាន់មុខការរបស់រដ្ឋ។ល។
“”
អ្នកបម្រើនៃព្រះរាជាគឺអ្នកដែលព្រះរាជាទ្រង់ប្រើ។
“”
អ្នកបម្រើការរបស់រដ្ឋ :
“មន្ត្រីគ្រប់តំណែងសុទ្ធតែជារដ្ឋបម្រើ។”
បម្រើរបស់ភិក្ខុសង្ឃ។
“”