វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បរិជន
ន. [ប៉ៈ-រ៉ិ-ជន់]
ជននៅជិតខាង; បរិពារ; អ្នកនៅភូមិផងរបងជាមួយ; បរិស័ទ, គ្នីគ្នា :
ជននៅជិតខាង; បរិពារ; អ្នកនៅភូមិផងរបងជាមួយ; បរិស័ទ, គ្នីគ្នា :
ជននៅជិតខាង; បរិពារ; អ្នកនៅភូមិផងរបងជាមួយ; បរិស័ទ, គ្នីគ្នា :
“(ព.កា.) សង្ឃឹមបរិជននៅជិតខាង គេសុទ្ធតែអាងថាមិនដឹង គ្នាឯងក្នុងផ្ទះក៏ធ្មឹងៗ តើមានទីពឹងឯណាទៀត។”