វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បរិភាសកៈ
ន. [ប-រ៉ិ-ភា-សៈ-កៈ] ឬ [ប៉ៈ-រ៉ិ-ភា-សៈ-កៈ]
អ្នកដែលតិះដៀល, អ្នកជេរប្រទេច, អ្នកដែលហៃពោលទោសគេ; បើស្ត្រីជា បរិភាសិកា។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកដែលតិះដៀល, អ្នកជេរប្រទេច, អ្នកដែលហៃពោលទោសគេ; បើស្ត្រីជា បរិភាសិកា។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់