វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

បរិភោគ

ន. [ប-រ៉ិ-ភោក]

ការចម្អែតអាត្មា (ស៊ី) ; ការប្រើប្រាស់ (ប្រើប្រាស់ទ្រព្យសម្បត្តិ ឬគ្រឿងប្រើផ្សេងៗ មានគ្រឿងស្លៀកដណ្ដប់, ផ្ទះលំនៅជាដើម ហៅដោយរួបរួមថា បរិភោគ ដូចគ្នា)។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

ការចម្អែតអាត្មា (ស៊ី) ; ការប្រើប្រាស់ (ប្រើប្រាស់ទ្រព្យសម្បត្តិ ឬគ្រឿងប្រើផ្សេងៗ មានគ្រឿងស្លៀកដណ្ដប់, ផ្ទះលំនៅជាដើម ហៅដោយរួបរួមថា បរិភោគ ដូចគ្នា)។

ឧទាហរណ៍

“”

២

ស៊ី :

ឧទាហរណ៍

“បរិភោគភោជន។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់