វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បរិភោគ
ន. [ប-រ៉ិ-ភោក]
ការចម្អែតអាត្មា (ស៊ី) ; ការប្រើប្រាស់ (ប្រើប្រាស់ទ្រព្យសម្បត្តិ ឬគ្រឿងប្រើផ្សេងៗ មានគ្រឿងស្លៀកដណ្ដប់, ផ្ទះលំនៅជាដើម ហៅដោយរួបរួមថា បរិភោគ ដូចគ្នា)។
ការចម្អែតអាត្មា (ស៊ី) ; ការប្រើប្រាស់ (ប្រើប្រាស់ទ្រព្យសម្បត្តិ ឬគ្រឿងប្រើផ្សេងៗ មានគ្រឿងស្លៀកដណ្ដប់, ផ្ទះលំនៅជាដើម ហៅដោយរួបរួមថា បរិភោគ ដូចគ្នា)។
ការចម្អែតអាត្មា (ស៊ី) ; ការប្រើប្រាស់ (ប្រើប្រាស់ទ្រព្យសម្បត្តិ ឬគ្រឿងប្រើផ្សេងៗ មានគ្រឿងស្លៀកដណ្ដប់, ផ្ទះលំនៅជាដើម ហៅដោយរួបរួមថា បរិភោគ ដូចគ្នា)។
“”
ស៊ី :
“បរិភោគភោជន។”