វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បរោ
គុ. [ប៉ៈ-រ៉ោ]
ដទៃ, ទីទៃ; ដែលប្រព្រឹត្តទៅឆ្វេងក្រៅធម៌ ក្រៅច្បាប់; ដែលគម្រក់ចោលម្សៀត :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ដទៃ, ទីទៃ; ដែលប្រព្រឹត្តទៅឆ្វេងក្រៅធម៌ ក្រៅច្បាប់; ដែលគម្រក់ចោលម្សៀត :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សបរោ, របស់បរោ។”
២
ដែលខ្ជីខ្ជា; គំរោះឬទ្រគោះបោះបោក :
ឧទាហរណ៍
“សម្ដីបរេបរោ; និយាយបរែបរោតាមតែរួចពីមាត់។”
៣
(ម.ព. បរេបរោ)។
ឧទាហរណ៍
“”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់