វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បលិពោធ
ន. [ប៉ៈ-លិ-ពោធ]
សេចក្ដីកង្វល់, សេចក្ដីរវល់ក្នុងកិច្ចការណាមួយ ដែលធ្វើឱ្យខ្វល់ចិត្ត។ បលិពោធនេះនៅក្នុងកថិនកម្មមាន ២គឺ អាវាសបលិពោធ (កង្វល់ចំពោះអាវាស), ចីវរបលិពោធ (កង្វល់ចំពោះចីវរ) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
សេចក្ដីកង្វល់, សេចក្ដីរវល់ក្នុងកិច្ចការណាមួយ ដែលធ្វើឱ្យខ្វល់ចិត្ត។ បលិពោធនេះនៅក្នុងកថិនកម្មមាន ២គឺ អាវាសបលិពោធ (កង្វល់ចំពោះអាវាស), ចីវរបលិពោធ (កង្វល់ចំពោះចីវរ) :
ឧទាហរណ៍
“ភិក្ខុនៅមានបលិពោធក្នុងអាវាស, មាតាបិតាមានបលិពោធចំពោះបុត្រធីតា ធ្វើឱ្យគាត់មានកង្វល់រកតែទៅសមាទានសីលមិនកើត។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់