វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បល្ល័ង្ក
ភ្នែន; ទែនសម្រាប់អង្គុយពែន; ព្រះទែនសម្រាប់ព្រះពុទ្ធ ឬព្រះរាជាទ្រង់គង់ពែនព្រះបាទ។
ភ្នែន; ទែនសម្រាប់អង្គុយពែន; ព្រះទែនសម្រាប់ព្រះពុទ្ធ ឬព្រះរាជាទ្រង់គង់ពែនព្រះបាទ។
ភ្នែន; ទែនសម្រាប់អង្គុយពែន; ព្រះទែនសម្រាប់ព្រះពុទ្ធ ឬព្រះរាជាទ្រង់គង់ពែនព្រះបាទ។
“”
(ម.ព. បល្ល័ង្ករត្ន)។
“”
បល្ល័ង្ករតនៈ គឺបល្ល័ង្កដាំត្បូង ឬបល្ល័ង្កពេជ្រ។
“”
(ម.ព. បល្ល័ង្ករត្ន)។
“”