វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បាក់ផ្ដៅ
គុ., ន. [បាក់-ផ្ដៅ]
ថ្នាំងមេជើង, ម្រាមជើង ឬ ពាក់កណ្ដាលបាតជើង ដែលប្រេះដោយរោគឃ្លង់ដែក :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ថ្នាំងមេជើង, ម្រាមជើង ឬ ពាក់កណ្ដាលបាតជើង ដែលប្រេះដោយរោគឃ្លង់ដែក :
ឧទាហរណ៍
“ជើងបាក់ផ្ដៅ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់