វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បាក់មែក
គុ. [បាក់-មែក]
(ព.ប្រ.) ដែលបែកបាក់ប្ដីប្រពន្ធ, ដែលកំព្រាឪពុកឬម្ដាយ :
(ព.ប្រ.) ដែលបែកបាក់ប្ដីប្រពន្ធ, ដែលកំព្រាឪពុកឬម្ដាយ :
(ព.ប្រ.) ដែលបែកបាក់ប្ដីប្រពន្ធ, ដែលកំព្រាឪពុកឬម្ដាយ :
“មនុស្សបាក់មែកចាស់លោកហាមមិនឱ្យធ្វើជាអ្នកកំដរកូនកំលោះក្រមុំក្នុងពិធីអាពាហ៍ពិពាហ៍ទេ។”