វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បាដិហារិយ៍
ន. [ប៉ា-ដិ-ហា]
ការអស្ចារ្យគួរស្ញែងដែលកើតអំពីការសម្ដែងឫទ្ធិរបស់ឧត្តរិមនុស្ស មានព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធជាដើម :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ការអស្ចារ្យគួរស្ញែងដែលកើតអំពីការសម្ដែងឫទ្ធិរបស់ឧត្តរិមនុស្ស មានព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធជាដើម :
ឧទាហរណ៍
“ព្រះពុទ្ធទ្រង់សម្ដែងបាដិហារិយ៍។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់