វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បាណកសត្វ
ន. [បា-ណក់-ស័ត] ឬ [ប៉ា-ណៈ-កៈ-ស័ត]
សត្វល្អិតគ្មានឆ្អឹងខ្នងមានដងខ្លួនកង់ៗចែកជាបីផ្នែក ក្បាល ទ្រូង និងពោះ មានជើងបីគូ ពុកឬអង់តែនមួយគូ ហើយជាទូទៅមានស្លាប :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
សត្វល្អិតគ្មានឆ្អឹងខ្នងមានដងខ្លួនកង់ៗចែកជាបីផ្នែក ក្បាល ទ្រូង និងពោះ មានជើងបីគូ ពុកឬអង់តែនមួយគូ ហើយជាទូទៅមានស្លាប :
ឧទាហរណ៍
“ស្រមោច មូស មេអំបៅ រុយ ឃ្មុំ ជាបាណកសត្វ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់