វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បាតុកម្ម
[ប៉ា-តុ-កាំ]
អំពើជាក់ស្ដែង, ការធ្វើឱ្យដឹង ឬឱ្យឃើញប្រាកដ។
អំពើជាក់ស្ដែង, ការធ្វើឱ្យដឹង ឬឱ្យឃើញប្រាកដ។
អំពើជាក់ស្ដែង, ការធ្វើឱ្យដឹង ឬឱ្យឃើញប្រាកដ។
“”
ការលើកគ្នាដើរដង្ហែជាក្បួនដើម្បីសម្ដែងសេចក្ដីមិនពេញចិត្តចំពោះអំពើអ្វីនីមួយ ឬទទូចសុំស្រុះគ្នាឱ្យសម្រេចផលប្រយោជន៍អ្វីមួយតាមសេចក្ដីពេញចិត្តខ្លួនទាំងអស់គ្នា :
“ធ្វើបាតុកម្មសម្ដែងការមិនពេញចិត្តចំពោះរឿង ...; បាតុកម្មនៃពួកកម្មករ ...។”
បាតុកម្មខុសផ្លូវច្បាប់។
“”
បាតុកម្មសុភាពរាបសាតាមលក្ខណានុញ្ញាត។ល។
“”
បាតុកម្មតាមទំនើងក្រៅលក្ខណានុញ្ញាត។ល។
“”