វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

បាត្រ

ន. [បាត]

ភាជនៈធ្វើដោយដែកឬដោយដី មានរាងជ្រៅក្រឡូមសម្រាប់បព្វជិតក្នុងពុទ្ធសាសនាប្រើការទទួលចង្ហាន់ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៥ ន័យ
១

ភាជនៈធ្វើដោយដែកឬដោយដី មានរាងជ្រៅក្រឡូមសម្រាប់បព្វជិតក្នុងពុទ្ធសាសនាប្រើការទទួលចង្ហាន់ :

ឧទាហរណ៍

“បាត្រដែក, បាត្រដី។”

២

(ម.ព. គ្របបាត្រ)។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

ប្រដាប់សម្រាប់គ្របពីលើមាត់បាត្រ។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

ខ្សែតម្បារសំប៉ែតដែលចងភ្ជាប់នឹងស្លោកបាត្រសម្រាប់ស្ពាយ។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

ថង់សម្រាប់ច្រកបាត្រ។

ឧទាហរណ៍

“”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(នៅជម្ពូទ្វីប ប្រទេសឥណ្ឌា ទោះបីគ្រហស្ថសាមញ្ញក៏ប្រើបាត្រដីដាក់បាយបរិភោគដែរ, គេហៅថា ប៉ាត្រៈ ដោយហេតុនេះបានជាកាលដែលព្រាហ្មណ៍ទាំង៥ នាក់នោះមានឈ្មោះ កោណ្ឌញ្ញៈ ជាដើមដែលហៅថា បញ្ចវគ្គិយ នាំគ្នាទៅទិញបាត្រនិងចីវរពីផ្សារយកមកអធិដ្ឋានផ្នួសតាម ព្រះសិទ្ធត្ថសក្យមុនីគោតម ឯ ចីវរ ក្នុងសម័យណាក៏មានព្រោះអ្នកបួសខាងលទ្ធិព្រាហ្មណិកគេប្រើ កាសាវៈ គឺសំពត់ជ្រលក់អម្ចត់ដែរ ...)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់