វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បាទុក
ន. [បា-ទុក]
ទ្រនាប់ជើង (ដែលធ្វើដោយឈើឬស្មៅ ឬក៏ធ្វើពីអ្វីផ្សេងៗ ក្រៅពីស្បែក) ; ច្រើនប្រើជា (រ.ស.) ថា :
ទ្រនាប់ជើង (ដែលធ្វើដោយឈើឬស្មៅ ឬក៏ធ្វើពីអ្វីផ្សេងៗ ក្រៅពីស្បែក) ; ច្រើនប្រើជា (រ.ស.) ថា :
ទ្រនាប់ជើង (ដែលធ្វើដោយឈើឬស្មៅ ឬក៏ធ្វើពីអ្វីផ្សេងៗ ក្រៅពីស្បែក) ; ច្រើនប្រើជា (រ.ស.) ថា :
“ព្រះបាទុក ឬ ព្រះបាទុកា, ព្រះសុព័ណ៌បាទុក ឬ ព្រះសុព័ណ៌បាទុកា។”
(តាមទម្លាប់, បាទុក ច្រើន អ.ថ. បាទក់)។