វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

បាទុក

ន. [បា-ទុក]

ទ្រនាប់ជើង (ដែលធ្វើដោយឈើឬស្មៅ ឬក៏ធ្វើពីអ្វីផ្សេងៗ ក្រៅពីស្បែក) ; ច្រើនប្រើជា (រ.ស.) ថា :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ទ្រនាប់ជើង (ដែលធ្វើដោយឈើឬស្មៅ ឬក៏ធ្វើពីអ្វីផ្សេងៗ ក្រៅពីស្បែក) ; ច្រើនប្រើជា (រ.ស.) ថា :

ឧទាហរណ៍

“ព្រះបាទុក ឬ ព្រះបាទុកា, ព្រះសុព័ណ៌បាទុក ឬ ព្រះសុព័ណ៌បាទុកា។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(តាមទម្លាប់, បាទុក ច្រើន អ.ថ. បាទក់)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់