បាយ
ភោជនាហារដែលចម្អិនដោយអង្ករស្ងោររំងាស់ហើយសម្រិត ឬសង្កត់យកទឹកចេញរួចផ្ងំឱ្យងំ :
ភោជនាហារដែលចម្អិនដោយអង្ករស្ងោររំងាស់ហើយសម្រិត ឬសង្កត់យកទឹកចេញរួចផ្ងំឱ្យងំ :
ភោជនាហារដែលចម្អិនដោយអង្ករស្ងោររំងាស់ហើយសម្រិត ឬសង្កត់យកទឹកចេញរួចផ្ងំឱ្យងំ :
“បាយខ្សាយ, បាយដំណើប។”
បរិភោគ, ស៊ី (បាយ នេះជា ន. ប៉ុន្តែខ្មែរយើងប្រើក្នុងអត្ថន័យសាមញ្ញជា កិ. ដោយរួបរួមជាការបរិភោគភោជនាហារក្នុងមួយពេល, ច្រើននិយាយដោយខ្លី) :
“អ្នកទាំងអស់គ្នា បាយហើយឬនៅ? ទៅបាយឯណា?; ម៍បាយជាមួយគ្នា!”
បាយដែលបានពីព្រះសង្ឃត្រាច់ចរបិណ្ឌបាត ច្រើនថា បាយបាត្រ :
“បាយបិណ្ឌបាត, អាហារបិណ្ឌបាត។”
ពំនូតបាយដំណើប លាយល្ង សណ្ដែកបាយ សាច់ដូងជាដើម ដែលពុទ្ធបរិស័ទជាតិខ្មែរដង្ហែបោះជុំវិញព្រះវិហារ ដោយសម្គាល់ថាជាការឧទ្ទិសដល់ពួកប្រេតជាញាតិ :
“តើការបោះបាយបិណ្ឌនេះ ពួកប្រេតជាសាច់ញាតិពិតជាអាចទទួលបានមែនឬ?។”
ចម្អិនបាយ :
“ដាំបាយ ត្រូវដាក់អង្ករនិងទឹកលៃស្មានឱ្យល្មម កុំជាត់ទឹកបាយចោលព្រោះការជាត់បាយនាំឱ្យបាយមានឱជារសខ្សោយ (ពាក្យទំនើបថា នាំឱ្យខូចវីតាមីន)។”
បាយស ក្រហមប្រើជាគ្រឿងសំណែន :
“សែនពែច្រមុះជ្រូក បាយសបាយក្រហម ញាំភ្លា។”
(បរិភោគបាយ, ពីសាបាយ, ហូបបាយ, ទទួលទានបាយ, អាស្រ័យបាយ, ស៊ីបាយ ជាពាក្យហៅដោយសរុបរួមការបរិភោគភោជនាហារមានបាយជាដើម ក្នុងវេលាមួយតាមពេលកំណត់)។