វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បាយក្ដាំង
ន. [បាយ-ក្ដាំង]
បាយដែលក្ដាំងជាប់នៅបាតឆ្នាំង, បាតខ្ទះ មានក្លិនឈ្ងុយ។
បាយដែលក្ដាំងជាប់នៅបាតឆ្នាំង, បាតខ្ទះ មានក្លិនឈ្ងុយ។
បាយដែលក្ដាំងជាប់នៅបាតឆ្នាំង, បាតខ្ទះ មានក្លិនឈ្ងុយ។
“”
ឈ្មោះឈើតូចមួយពួក ដើមទន់ផ្កាក្រហមក្រមៅក៏មាន ក្រហមប្រឿងៗក៏មាន ទ្រង់ទ្រាយស្រដៀងនឹងបន្ទះបាយក្ដាំងតូចៗ។
“”
ម្រើមព្រះយ៉ាងតូច ខ្លួនសំប៉ែត។
“”