វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បាយបៀង
កិ. [បាយ-បៀង]
ពោលពាក្យបញ្ឆិតបញ្ឆៀងឬដៀមដាម, ជន្លជន្លេញឱ្យអ្នកម្ខាងដឹង ឱ្យអន់ចិត្ត :
ពោលពាក្យបញ្ឆិតបញ្ឆៀងឬដៀមដាម, ជន្លជន្លេញឱ្យអ្នកម្ខាងដឹង ឱ្យអន់ចិត្ត :
ពោលពាក្យបញ្ឆិតបញ្ឆៀងឬដៀមដាម, ជន្លជន្លេញឱ្យអ្នកម្ខាងដឹង ឱ្យអន់ចិត្ត :
“និយាយបាយបៀងបញ្ឈឺចិត្ត។”