វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បាយអគោម័យ
ន. [បាយ-អ-គោ-ម៉ៃ]
បាយអដែលយកអាចម៍គោស្រស់លាយនឹងដីដំបូកនឹងចំបើង បូកជញ្ជាំងប្រដឹសឬលញ់លានបែនបោកស្រូវ។
បាយអដែលយកអាចម៍គោស្រស់លាយនឹងដីដំបូកនឹងចំបើង បូកជញ្ជាំងប្រដឹសឬលញ់លានបែនបោកស្រូវ។
បាយអដែលយកអាចម៍គោស្រស់លាយនឹងដីដំបូកនឹងចំបើង បូកជញ្ជាំងប្រដឹសឬលញ់លានបែនបោកស្រូវ។
“”
(ម.ព. គោម័យ ផង)។