វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បារាយ
គុ.កិ., គុ. [បា-រ៉ាយ]
ដែលទូទៅ, ដែលសាយសុសសព្វទៅ; ខ្មែរយើងប្រើបានចំពោះតែភ្ជាប់ជាមួយនឹងពាក្យអាស្រូវ :
ដែលទូទៅ, ដែលសាយសុសសព្វទៅ; ខ្មែរយើងប្រើបានចំពោះតែភ្ជាប់ជាមួយនឹងពាក្យអាស្រូវ :
ដែលទូទៅ, ដែលសាយសុសសព្វទៅ; ខ្មែរយើងប្រើបានចំពោះតែភ្ជាប់ជាមួយនឹងពាក្យអាស្រូវ :
“អាស្រូវបារាយ គឺអាស្រូវកេរ្តិ៍ឈ្មោះសាយសុសសព្វទៅ។”