វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បារាស
គុ. [បា-រ៉ាស]
ដែលទើបនឹងទាក់ឬចាប់បានមក, ផ្លាងមិនទាន់សាំងនៅឡើយ :
ដែលទើបនឹងទាក់ឬចាប់បានមក, ផ្លាងមិនទាន់សាំងនៅឡើយ :
ដែលទើបនឹងទាក់ឬចាប់បានមក, ផ្លាងមិនទាន់សាំងនៅឡើយ :
“ដំរីបារាស, គោព្រៃបារាស ឬ គោបារាស។”
ឈ្លើយ គឺ (សត្វ) ដែលទើបនឹងទាក់ឬចាប់បានមក :
“ចងបារាសភ្ជាប់នឹងធ្នាក់, យកធ្នាក់ទៅអន្ទងបារាស។”
(ព.ប្រ.) មនុស្សដែលផ្លាងមិនចុះក្នុងឱវាទនៃអាណាព្យាបាល ក៏ហៅ បារាស បានដែរ។
“”
(ពាក្យនេះសមជានឹងយល់ដោយស្មានថាជាភាសាបាលី បារ “ ខាងនាយ, ត្រើយនាយ ” + អាសា “ បំណង ” > បារាស " ដែលមានបំណងទៅខាងនាយ គឺមានសេចក្ដីនឹកភ្នកទៅរកតែទីកន្លែងឯនាយដែលធ្លាប់នៅ", ប៉ុន្តែមិនដែលប្រទះឃើញមានប្រើសោះឡើយ)។