វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បាវចនៈ
ន. [ប៉ា-វ៉ៈ-ចៈ-ណៈ]
ពាក្យប្រធាន, ពាក្យគោលចារឹក, សម្ដីជាសំអាងទុកជាគោលប្រតិបត្តិ (បានដល់ធម្មវិន័យ, ព្រះត្រៃបិដក, ពុទ្ធវចន) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ពាក្យប្រធាន, ពាក្យគោលចារឹក, សម្ដីជាសំអាងទុកជាគោលប្រតិបត្តិ (បានដល់ធម្មវិន័យ, ព្រះត្រៃបិដក, ពុទ្ធវចន) :
ឧទាហរណ៍
“ជាតិ សាសនា ព្រះរាជបល្លង្ក ក៏ជា បាវចនៈ ឬ បាវចនា របស់ខ្មែរយើងតាំងពីក្នុងបុរាណកាលរៀងមកដល់សម័យបច្ចុប្បន្ន។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់