វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បាវព្រាវ
ន. [បាវ-ព្រាវ]
មនុស្សអ្នកខ្សត់ខ្សោយទន់ទាបឥតមានទីពំនាក់ ដែលចូលមកសុំជ្រកអាស្រ័យនៅផង, ជាអ្នកធ្វើកិច្ចការបម្រើដូចបាវ, សម្រេចការបរិភោគនិងការដេកនៅជាមួយនឹងបាវ (សម័យសព្វថ្ងៃនេះ ឈប់ប្រើពាក្យ បាវព្រាវ នេះហើយ)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
មនុស្សអ្នកខ្សត់ខ្សោយទន់ទាបឥតមានទីពំនាក់ ដែលចូលមកសុំជ្រកអាស្រ័យនៅផង, ជាអ្នកធ្វើកិច្ចការបម្រើដូចបាវ, សម្រេចការបរិភោគនិងការដេកនៅជាមួយនឹងបាវ (សម័យសព្វថ្ងៃនេះ ឈប់ប្រើពាក្យ បាវព្រាវ នេះហើយ)។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. បាវ{¥¥}១{££} ផង)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់