វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

បាំងសាច

ន. [បាំង-សាច]

ដំបូលល្វែងខាងក្រៅបំផុតសម្រាប់ជារបាំងរាំងទឹកភ្លៀងមិនឱ្យសាចចូលមកដល់ល្វែងខាងក្នុង :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ដំបូលល្វែងខាងក្រៅបំផុតសម្រាប់ជារបាំងរាំងទឹកភ្លៀងមិនឱ្យសាចចូលមកដល់ល្វែងខាងក្នុង :

ឧទាហរណ៍

“បាំងសាចវិហារ, បាំងសាចផ្ទះ; ផ្ទះមានបាំងសាច។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់