វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បាំងសាច
ន. [បាំង-សាច]
ដំបូលល្វែងខាងក្រៅបំផុតសម្រាប់ជារបាំងរាំងទឹកភ្លៀងមិនឱ្យសាចចូលមកដល់ល្វែងខាងក្នុង :
ដំបូលល្វែងខាងក្រៅបំផុតសម្រាប់ជារបាំងរាំងទឹកភ្លៀងមិនឱ្យសាចចូលមកដល់ល្វែងខាងក្នុង :
ដំបូលល្វែងខាងក្រៅបំផុតសម្រាប់ជារបាំងរាំងទឹកភ្លៀងមិនឱ្យសាចចូលមកដល់ល្វែងខាងក្នុង :
“បាំងសាចវិហារ, បាំងសាចផ្ទះ; ផ្ទះមានបាំងសាច។”