វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បិណ្ឌបាតទាន
ន. [បិន-ឌៈ-បា-តៈ-ទាន]
ការឱ្យចង្ហាន់បិណ្ឌបាត គឺការដែលទាយកឱ្យភោជនាហារជាគ្រឿងចិញ្ចឹមជីវិតដោយសេចក្ដីសង្គ្រោះ ដល់បព្វជិតមិនឱ្យដាច់ពោះស្លាប់ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ការឱ្យចង្ហាន់បិណ្ឌបាត គឺការដែលទាយកឱ្យភោជនាហារជាគ្រឿងចិញ្ចឹមជីវិតដោយសេចក្ដីសង្គ្រោះ ដល់បព្វជិតមិនឱ្យដាច់ពោះស្លាប់ :
ឧទាហរណ៍
“បិណ្ឌបាតទានជាអំណោយដ៏វិសេស មិនលម្អៀងរបស់ទាយកទាយិកាទាំងឡាយ រាប់បញ្ចូលក្នុងសង្ឃគតាទក្ខិណាទាន (ព.ពុ.)។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់