វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បិត
កិ. [បិត]
កាន់ទប់ដោយដៃទាំងពីរ កូត, ប្រួម, សម្រួចដោយមុខកាំបិតបន្ទោះឬកាំបិតឯទៀតក៏បាន :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
កាន់ទប់ដោយដៃទាំងពីរ កូត, ប្រួម, សម្រួចដោយមុខកាំបិតបន្ទោះឬកាំបិតឯទៀតក៏បាន :
ឧទាហរណ៍
“បិតបន្ទោះ, បិតផ្ដៅ, បិតឈើស្រួច, បិតសម្រួច។”
២
ចំហុយយកញើសឱ្យស្រក់ចុះក្នុងតម្រងឱ្យកើតបានជាសុរា :
ឧទាហរណ៍
“បិតស្រា។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់