វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បុរាណដ្ឋាន
ន. [បុ-រ៉ា-ណាត់-ឋាន]
ទីកន្លែងដែលជាអតីតភូមិឋាន អារាម សរណដ្ឋាន ប្រាង្គប្រាសាទជាដើម :
ទីកន្លែងដែលជាអតីតភូមិឋាន អារាម សរណដ្ឋាន ប្រាង្គប្រាសាទជាដើម :
ទីកន្លែងដែលជាអតីតភូមិឋាន អារាម សរណដ្ឋាន ប្រាង្គប្រាសាទជាដើម :
“បុរាណដ្ឋាននៅលើភ្នំគូលែន, អភិរក្សតំបន់បុរាណដ្ឋាន។”