វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បុរិន្ទ
គុ., ន. [បុ-រ៉ិន] ឬ [ប៉ុ-រ៉ិន]
ដែលជាធំក្នុងបុរី; ម្ចាស់ក្រុង; ម្ចាស់ស្រុក (ព្រះរាជា)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលជាធំក្នុងបុរី; ម្ចាស់ក្រុង; ម្ចាស់ស្រុក (ព្រះរាជា)។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ស្ដេចត្រាញ់។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់