វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បុរេនិច្ឆ័យ
ន. [បុ-រ៉េ-និច-ឆៃ]
ការសន្និដ្ឋាន ការវិនិច្ឆ័យ ឬការវាយតម្លៃទុកជាមុនដោយមិនទាន់ស្វែងយល់រកការពិតឱ្យបានច្បាស់លាស់ :
ការសន្និដ្ឋាន ការវិនិច្ឆ័យ ឬការវាយតម្លៃទុកជាមុនដោយមិនទាន់ស្វែងយល់រកការពិតឱ្យបានច្បាស់លាស់ :
ការសន្និដ្ឋាន ការវិនិច្ឆ័យ ឬការវាយតម្លៃទុកជាមុនដោយមិនទាន់ស្វែងយល់រកការពិតឱ្យបានច្បាស់លាស់ :
“ពំនោលថា ឪពុកយ៉ាងណា កូនក៏យ៉ាងហ្នឹង ជាបុរេនិច្ឆ័យ.”