វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បួងសួង
កិ. [បួង-សួង]
បន់, បន់ស្រន់, សំបូងសង្រូង; ពោលពាក្យប្រកាសទេវតាសំបូងសង្រូងសូមឱ្យបានសេចក្ដីសុខ ឬសូមឱ្យបានសម្រេចប្រយោជន៍ណាមួយដែលត្រូវការ :
បន់, បន់ស្រន់, សំបូងសង្រូង; ពោលពាក្យប្រកាសទេវតាសំបូងសង្រូងសូមឱ្យបានសេចក្ដីសុខ ឬសូមឱ្យបានសម្រេចប្រយោជន៍ណាមួយដែលត្រូវការ :
បន់, បន់ស្រន់, សំបូងសង្រូង; ពោលពាក្យប្រកាសទេវតាសំបូងសង្រូងសូមឱ្យបានសេចក្ដីសុខ ឬសូមឱ្យបានសម្រេចប្រយោជន៍ណាមួយដែលត្រូវការ :
“បួងសួងទេវតា។”