វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បួន
គុ. [បួន]
ចំនួនពីរពីរដង ឬបីលើសមួយ (៤)។
ចំនួនពីរពីរដង ឬបីលើសមួយ (៤)។
ចំនួនពីរពីរដង ឬបីលើសមួយ (៤)។
“”
ទន្លេប្រសប់មុខ, ដូចយ៉ាងទន្លេនៅត្រង់ខាងមុខក្រុងភ្នំពេញ (ហៅតាមបាលីថា ទន្លេចតុម្មុខ កុំថា ចតុមុខ)។
“”
អ្វីៗដែលមានមុខបួន :
“ប្រាសាទបួនមុខ (ប្រាសាទត្រឡែងកែង)។”