វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បៀក
ឆ្កឹះឬកេវវត្ថុជ្រាយលាបកៀរឱ្យជាប់ឱ្យដិត។
ឆ្កឹះឬកេវវត្ថុជ្រាយលាបកៀរឱ្យជាប់ឱ្យដិត។
ឆ្កឹះឬកេវវត្ថុជ្រាយលាបកៀរឱ្យជាប់ឱ្យដិត។
“”
ឆ្កឹះថ្នាំជ្រាយលាបអណ្ដាតជាដើមដើម្បីឱ្យសះជារោគ។
“”
ឆ្កឹះកំបោរផ្ដិតកៀរឱ្យជាប់នឹងស្លឹកម្លូហើយមូរឬបត់ សម្រាប់ទំពាផ្សំជាមួយនឹងស្លា។
“”
(ម.ព. បៀកម្លូ)។
“”