វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បេះបួយ
គុ.កិ., គុ. [បេះ-បួយ]
ដែលប្រព្រឹត្តទៅក្នុងដំណើរញុះញង់, ចែចូវ :
ដែលប្រព្រឹត្តទៅក្នុងដំណើរញុះញង់, ចែចូវ :
ដែលប្រព្រឹត្តទៅក្នុងដំណើរញុះញង់, ចែចូវ :
“សម្ដីបេះបួយ, មនុស្សបេះបួយ; និយាយបេះបួយ។”
(ព.សា.) និយាយបេះបួយរឿយៗ ស្អិតរមួតហាក់ដូចជាជ័រម្រោម :
“សម្ដីបេះបួយចំពួយម្រោមទាល់តែគេបែកបាក់គ្នាអស់។”