វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បែកមាត់ចាប
(សំនួន.) ដែលមានរង្វះតូច ទើបនឹងបែក, ទើបនឹងប្រេះ ឬច្រហស្រដៀងនឹងមាត់ចាបដែលហា :
(សំនួន.) ដែលមានរង្វះតូច ទើបនឹងបែក, ទើបនឹងប្រេះ ឬច្រហស្រដៀងនឹងមាត់ចាបដែលហា :
(សំនួន.) ដែលមានរង្វះតូច ទើបនឹងបែក, ទើបនឹងប្រេះ ឬច្រហស្រដៀងនឹងមាត់ចាបដែលហា :
“យកគ្រាប់ត្រសក់បែកមាត់ចាបទៅកប់ដាំ។”