វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បែន
កិ. [បែន]
ជាន់ឈ្លីនឹងជើងត្រឡប់ចុះត្រឡប់ឡើងច្រើនដង :
ជាន់ឈ្លីនឹងជើងត្រឡប់ចុះត្រឡប់ឡើងច្រើនដង :
ជាន់ឈ្លីនឹងជើងត្រឡប់ចុះត្រឡប់ឡើងច្រើនដង :
“បែនស្រូវ គឺបែនកណ្ដាប់ស្រូវទុំឱ្យជ្រុះគ្រាប់ស្រូវ។”
ឈ្មោះក្ដារវែងដែលដាក់តម្កល់ខ្ពស់បន្តិចពីផ្ទៃក្ដារក្រាល អែបផ្ទាប់នឹងជញ្ជាំង សម្រាប់អង្គុយសំយុងជើងបាន, ឬបន្ទះក្ដារវែងដែលដាក់គងហើយវាយដែកគោលភ្ជាប់លើក្បាលសសររានហាល :
“អង្គុយលើក្ដារបែន។”