វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បោកបោះ
គុ.កិ., គុ. [បោក-បោះ]
ដែលទ្រគោះខ្លាំងៗ ឬបញ្ជោះគំរោះគំរើលឱ្យអ្នកដទៃ ហាក់ដូចគេបោកឬបោះអ្វីៗ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលទ្រគោះខ្លាំងៗ ឬបញ្ជោះគំរោះគំរើលឱ្យអ្នកដទៃ ហាក់ដូចគេបោកឬបោះអ្វីៗ :
ឧទាហរណ៍
“និយាយបោកបោះ; សម្ដីបោះបោកទ្រគោះខ្លាំងៗ ឥតក្រែងរអែង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់