វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បោប
កិ. [បោប]
ចម្អិនម្ហូបដែលហៅថា បោប។
ចម្អិនម្ហូបដែលហៅថា បោប។
ចម្អិនម្ហូបដែលហៅថា បោប។
“”
ឈ្មោះម្ហូបដែលមានដាក់ញាត់គ្រឿងផ្សំផ្សេងៗ ក្នុងពោះកង្កែបឬទន្សាយតាយសាក ដែលបានលាត់យកស្បែកនិងអាការៈសោកគ្រោកខាងក្នុងចេញអស់ហើយ ចម្អិនដោយអាំងឬឆ្អើរ :
“កង្កែបបោប, ទន្សាយបោប។”