វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បោយ
ហៅដោយលូកដៃបក់ផ្ងុបចុះជាសញ្ញាឱ្យដឹងឥតស្រែកហៅ ឬទាំងស្រែកហៅផង :
ហៅដោយលូកដៃបក់ផ្ងុបចុះជាសញ្ញាឱ្យដឹងឥតស្រែកហៅ ឬទាំងស្រែកហៅផង :
ហៅដោយលូកដៃបក់ផ្ងុបចុះជាសញ្ញាឱ្យដឹងឥតស្រែកហៅ ឬទាំងស្រែកហៅផង :
“បោយដៃហៅ, បោយដៃស្រែកហៅ។”
ត្រឡោកមានដងឬផ្តិលមានដង :
“យកបោយដងទឹក។”
អ្នកបម្រើ, អ្នកបម្រើភោជនាហារ។
“”